Mijn blog

Zen

Fri, 10 Jan 2025 12:36:01 GMT

ZEN

Is in. “Lekker zen” zeggen we tegen elkaar, we willen “helemaal zen zijn”: een gewenste, begeerde toestand ervaren.

Vorig najaar bestudeerden we in kleine groep het boekje ‘Het temmen van de os’ van Nico Tydeman. In 10 bijeenkomsten met meditaties, oefeningen en open onderzoek, gingen we erdoorheen. We vonden het boekje poëtisch en diepzinnig, maar ook lastig te begrijpen en soms weerstand oproepend. Maar anderzijds ontspande het ons meteen in de beschrijving van wat we als waarheid herkennen en al weten, het vanzelf-sprekende.

Hoe kan dit?

Talloze Zen verhalen spelen zich af in Japan vorige eeuw: de inhoud vreemd, on-eigentijds voor ons westerlingen. Zen lijkt hard en onmogelijk, slechts voor een zonderlinge enkeling bestemd. Waar is de begeerlijkheid van ontspanning te vinden?

Wat mij raakt van Zen is de voortdurende confrontatie met de paradox. Je kunt nergens voorgoed landen: geen concept of voorschrift geeft rust of het zalige weten dat het goed komt met je. Staat er iets dat je kunt beamen? Voor je je achter het oor hebt kunnen krabben wordt het tegendeel, wat je evenzeer aannemelijk vindt, beweerd.

‘Lekker zen zijn’ is helemaal niet lekker: Zen kan verontrusten, je van je stuk brengen en om je oren slaan.

Maar. Stel je voor: ‘van mijn stuk gebracht worden’ bevrijdt mij en wakkert mij meteen in het ‘Hier en Nu’: direct, zintuiglijk, verstillend, helder. Disclaimer: ‘Hier en Nu’ bestaat niet!

“Stop met kletsen, kaaskoppen!”

Kom je meedoen met de contemplatie-bijeenkomsten die gaan over het boek: 'Van Leerling tot Meester, Een voortdurende confrontatie met mijn eigen stupiditeit’ van Soko Morinaga. Een boekje waar je oppervlakkig gezien zo doorheen leest. Maar sta er eens bij stil: als jouw concepten je verlaten: wat een Helderheid, wat een Geluk!

Op dinsdagmiddagen van 16-17:30 uur, elke week/twee weken, start: 4 februari, einde 13 juni. Zie: Meditatie en contemplatie boek.

Bhagavad Gita

Mon, 08 Jan 2024 21:38:48 GMT

De Essentie van de Bhagavad Gita, een contemplatie

Hoofdstuk 1 t/m 8 van het boek ‘De Essentie van de Bhagavad Gita’, door Swami Dayananda, was najaar 2023 leidraad voor zelfonderzoek in onze kleine groep. Als je benieuwd bent kun je hieronder een zéér beknopte samenvatting van deze hoofdstukken lezen. Mogelijk ontdek je of het je aanspreekt om in te stappen voor 11 vervolgbijeenkomsten, startend op dinsdagmorgen 16 januari a.s.

Arjuna staat voor het probleem: vechten tegen zijn geliefden of zich laten doden in de strijd. Hij vraagt Krishna om hulp. Deze noemt ‘het besef van ontoereikend zijn’ het fundamentele probleem van de mens. Het vermogen om dit probleem op te lossen begint met de erkenning ervan.

In de Gita noemt als doel van het leven: Sreyas : innerlijke Vrede. Deze wordt niet bereikt door inspanning alleen, maar vereist ook kennis, waardoor onwetendheid verdwijnt.

We zijn geneigd om geluk buiten onszelf te zoeken.

Conflicten bestaan omdat we zoveel keuzemogelijkheden hebben en door gebrek aan zelfbeheersing. We willen comfort, waardoor we ‘ergens’ naar streven of ‘iets’ afwijzen.

Onze neiging tot streven en afwijzen is onderwerp voor zelfonderzoek.

Geen enkel gebrek wordt opgelost door iets te doen of te laten.

Maar beproevingen en tegenslagen als uitdaging zien kan vreugde geven in ons handelen.

Dharma : de juiste handeling. Dharma is relatief, hangt af van de situatie.

Ieder moment zijn wij in staat ons af te vragen: wat is nu juist om te doen?

Arjuna denkt zijn conflict op te kunnen lossen als hij zich terugtrekt uit de strijd en zijn leven ten dienste stelt van waarheidszoeking.

Het is niet mogelijk te stoppen met handelen, maar het is essentieel om de juiste houding te ontwikkelen.

Verdriet, tijd en onwetendheid zijn, aldus de Gita, de 3 beperkingen van de mens.

Krishna geeft Arjuna de kennis die tot vrijheid leidt, door het onwerkelijk zijn van deze beperkingen toe te lichten.

Zelfonderzoek geeft kennis van het ‘ik’, de basis is voor vrijheid en geluk: onze ware natuur.

‘Ik’ is het subject dat de wereld waarneemt, ongebonden aan wat het waarneemt (het object).

De individuele vraag voor zelfonderzoek is: ‘wie ben ik?’. De uitnodiging is om zelf vast te stellen: ben ik het lichaam? Ben ik de zintuigen? Ben ik het denken? Ben ik het intellect? Ben ik onwetendheid?

Atma betekent: ‘het Zelf’, het wezenlijke vermogen in de mens dat hem het bewustzijn geeft een Zelf te zijn. De essentie van het Zelf is Bewustzijn: onbegrensd, onveranderlijk, zonder naam of vorm, vrij van tijd, van beperkingen en vrij van oorzaken voor verdriet… Bewustzijn overstijgt de waaktoestand, droom en droomloze slaap (de drie hoedanigheden).

Ware voldoening, geluk en vrijheid zijn intrinsiek verbonden met en komen voort uit wie we werkelijk zijn: het Zelf, de bron van alles. Zelfkennis geeft totale en absolute vrijheid.

Waarom hebben we deze Zelf-kennis niet en zien we onszelf niet als Essentie, onverwoestbaar, ongeboren, volledig, onbegrensd en onsterfelijk?

Omdat we overtuigingen hebben van beperking, tekort- schieten, falen en gebrek.

Eenmaal ergens van overtuigd is het heel moeilijk om een alternatief te zien.

Onze overtuigingen zijn de basis van onze voor- en afkeuren, opgedaan door omstandigheden, religie, de tijd waarin we zijn opgegroeid, opvoeding en conditioneringen.

Karmayoga

Onze neiging succes en falen aan ons eigen handelen toe te schrijven, maakt dat we ons onzeker voelen in ons geluk.

Onze voor- en afkeuren, ofwel verlangen en weerstand, beïnvloeden ons voortdurend.

Neutraliseren hiervan is van cruciaal belang om objectief te kunnen zien, kennis op te doen en vrij te zijn in ons handelen. Hoe kunnen we voor- en afkeuren, verlangen en weerstand neutraliseren?

Actie en contemplatie vullen elkaar aan in de zoektocht naar vrijheid en ware kennis. Door kennis van het Zelf en het cultiveren van een houding van neutraliteit ten opzichte van onze acties en de resultaten ervan ontwikkelen we een contemplatieve, gelijkmoedige geest, Samatvam .

We kunnen inzien dat we keuzevrijheid hebben met betrekking tot onze handelingen, maar niet met betrekking tot de resultaten. Elk resultaat van handelen is gebaseerd op onpartijdige wetten die voor iedereen hetzelfde zijn: Karmaphala .

Als we resultaten aanvaarden als een gevolg van wetmatigheden, nemen we niets persoonlijk en leren we, zonder boosheid en verdriet, van ervaringen.

Prasadabuddhi is een houding van dankbaarheid waarbij we elk resultaat als een geschenk, een zegening zien.

De basis van elk handelen is het verlangen naar bepaalde resultaten.

Als wij beseffen niet de ‘doener’ van handelingen te zijn, maar het bewustzijn waarin alle acties plaatsvinden, ontwikkelen we Prasadabuddhi.

In wezen zijn we vrij van handeling. Realisatie hiervan stelt ons in staat om op de juiste manier te handelen.

Tot zover, t/m H 8 van het boek.

Marie-Christine, januari 2024

Overgave en Autonomie

Thu, 02 Nov 2023 10:15:48 GMT

Overgave en Autonomie

Wat wie voor wáár aanziet in deze oorlog maakt deel uit van de strijd.
Hoe Iri het verwoordt (hieronder mijn vertaling) zie ik als ten diepste waar en uitweg uit het conflict. Samengevat: Stop, en laat toe, in tederheid.

“Reflecties: er gebeurt een heleboel in de wereld en zeker ook in ieder van ons.

Woorden schieten tekort om een gebroken hart te beschrijven“.

OVERGAVE EN AUTONOMIE

Dit zijn de woorden die nu opkomen om wat er gaande is samen te vatten.

Overgave is de herkenning dat we nergens controle over hebben; onze weerstand hiertegen is lijden.

Overgave is de erkenning dat we niets weten; proberen aan te tonen dat we wèl weten, is lijden.

Overgave is het mysterie van ‘Zijn’: ongekleurd, onopgesmukt, onbedekt, on-iets.

Autonomie is de verantwoordelijkheid voor ons eigen lijden. Is de erkenning dat niemand buiten ons ons zal redden, zegt wat te doen, het werk voor ons doet, ons verlost. Uiteindelijk is het aan onszelf. Autonomie is onze mogelijkheid om JA te zeggen tegen wat we ten diepste willen - uiteindelijk ons Zelf- en NEE tegen wat dit niet dient.

HOEZO OVERGAVE EN AUTONOMIE?!

Terwijl deze woorden mijn hart beroeren kan ik niet anders dan ze in sterk contrast zien met wat er in de wereld gaande is en hoe ver weg, niet toepasbaar, klinkklaar onzinnig spiritueel waardeloos ze zijn voor al degenen die nu lijden in het Midden Oosten. Ik kan er niets aan doen dat ik me schuldig voel een geprivilegieerde, opgeleide, witte vrouw te zijn in het westen, met een veilig dak boven mijn hoofd terwijl intussen mensen zich verplaatsen van het ene ineengestorte gebouw naar een ander dat nauwelijks nog overeind staand, als ze zich al kunnen verplaatsen. Ik kan niet anders dan hulpeloosheid voelen als ik over healing spreek terwijl duizenden kinderen, geboren in oorlog en bezetting, een onnoemlijk groot trauma ondergaan. Ik kan alleen maar huilen als ik in de nacht mijn boeken opensla om de sutra’s te lezen, in het besef dat miljoenen geen licht hebben, laat staan de rust om te lezen. Ik kan nu niet mijn mond open doen om het over ‘ontwaken’ te hebben terwijl wij als mensheid zo diep in slaap lijken te zijn gevallen.

Er is niets dat ik kan doen. En mijn hart is gebroken.

GEEN COMFORT

In mijn hoofd spelen de woorden van de grote Indiase wijze Sri Ramana Maharshi: “Jouw eigen Zelf-Realisatie is de grootste dienst die je de wereld kunt bewijzen”. Ik zie dat dit waar is… en toch kunnen ze mij nu geen comfort geven. Er is geen comfort.

Hoe je het ook wendt of keert, momenteel gaat het er niet om comfort te vinden. De oude tradities en de cyclus van de natuur roepen ons op om slechts het tegenovergestelde te doen en ik heb geen verlangen om daaraan te ontsnappen. Naarmate we de kortere dagen in gaan worden we uitgenodigd onze zintuigen uit de wereld van externe objecten terug te trekken en de blik naar binnen te richten. De sluier van de zomer met zijn vele afleidingen is weggetrokken en de delen van onszelf die we door en door hebben vermeden, genegeerd of het zwijgen opgelegd, beginnen omhoog te komen, naar de oppervlakte van ons bewustzijn. En ze zijn oncomfortabel.

Je weet wel wat ik bedoel. Ja, die delen van ons die openlijk of stilletjes in ons hoofd de strijd aan gaan, de delen van ons die aanvallen om aan ons eigen gezichtspunt vast te houden, dat deel van ons dat in de verdediging gaat om onze kwetsbaarheid te verbergen, dat deel van ons dat vijandig gezind is jegens degene van wie we houden, dat deel van ons dat raast, haat, angstig is, twijfelt, benijdt, ons méér doet voelen dan een ander, verantwoordelijkheden afwendt, er een bende van maakt, controleert, oordeelt … Ja, al deze delen die we allemaal hebben (maar allemaal doen alsof dat niet zo is) die in een privé-oorlog zijn verwikkeld binnen in onze persoonlijke geest. Het zijn deze delen die pijnlijk gereflecteerd worden in de collectieve oorlog buiten ons.

Dit is de enige plek waar we het vredesproces kunnen beginnen.

Iri (MiST, Meet in Silent Truth) geeft persoonlijke sessies, yoga en meditatie en retreats in Hongarije. iri.sekulska@gmail.com

Vriendelijkheid: het pad van de Krijger

Wed, 06 Apr 2022 13:09:26 GMT

Vriendelijkheid, het pad van de Krijger

Als we langere tijd stil zitten en stoppen met dagdromen en je laten afleiden, kan de vibratie van rusteloosheid en angst gemakkelijk omhoogkomen en voelbaar worden.

We willen deze angst, dit gevoel van ongemak of zorgelijkheid niet ervaren en ook daarom dringt het zich aan ons op.

Het is niet mogelijk om deze angst, deze zorgelijkheid, dit ongemak NIET te hebben, het is als het ware aangeboren.

Dezelfde angst wordt aangesproken bij beelden die we zien in de media.

Deze zorgelijkheid heeft ten diepste te maken met het idee dat we ‘iemand’ zijn die kan sterven en wordt opgeroepen doordat we onszelf als afgescheiden ervaren. Ook is het andersom: door de angst ervaren we afscheiding. Alles buiten ons ‘ik’, zoals de ander, de wereld en zelfs ‘God’, kan angst oproepen.

Ons gevoel van ‘ik’ kan gezond, krachtig en waarachtig zijn. In dit geval kunnen we bijvoorbeeld goed grenzen voelen en aangeven, voor onszelf zorgen, stoppen met reageren en beslissingen nemen.

Een gezond ‘ik’ is functioneel: het functioneert… maar méér ook niet! Als we denken dat we dit ‘ik’, met bepaalde eigenschappen, ZIJN en we identificeren ons bijvoorbeeld met een ‘goed ik’ of een ‘verkeerd ik’, komt het gevoel van angst of rusteloosheid vroeg of laat omhoog. Ons verzet hiertegen kan uitmonden in innerlijke en soms ‘uiterlijke’ oorlog.

Een tijdje stil zitten met die prangende rusteloosheid, is -volgens een uitspraak van Pema Chödron- het betreden van 'het Pad van de Krijger'.
De Krijger is de discipel: degene die leert door zich open te stellen, te stoppen voor zelfonderzoek en zijn geest te disciplineren. Willen we het pad van de Krijger gaan en de eerste stap doen om in diepe vrede te kunnen resoneren met alles wat er is? Dit houdt in dat we de beslissing nemen om zacht en vriendelijk te zijn naar onszelf, om de keuze te maken met dankbaarheid en erkenning te kijken naar onszelf. En te stoppen met zo hard over onszelf te oordelen, met zulke hoge eisen te stellen.

De angst die gepaard gaat met onze zelfafwijzing komt uit ons denken, via al op jonge leeftijd aangenomen overtuigingen die hun weerslag hebben op onze ademhaling en gezondheid.

Als we van slag zijn, bijvoorbeeld omdat we gefaald hebben, dan hoeven we daar geen weken, dagen, uren onder te lijden. We kunnen besluiten vriendelijk te zijn naar onszelf, onszelf te waarderen. En in ons laten resoneren: “Het is genoeg nu dat ik zo negatief over mezelf denk. Ik ben het waard om vriendelijk te worden bejegend.”

Als de zelfafwijzing en angst dermate de boventoon lijken te voeren dat je geen vriendelijkheid kunt opbrengen, kan een ontmoeting met een Ware Vriend je hierin steunen.

Weet je welkom.

Marie-Christine

Vrede

Mon, 27 Dec 2021 09:53:55 GMT

Vrede is resoneren met wat is

Resoneren met wat is

Vraag van student aan leermeester:

Hoe kan ik het meest effectief en diepgaand bijdragen aan het transformeren van deze wereld?

Antwoord van de leermeester:

“Jezelf tot een groter bewustzijn brengen en zo transformeren is de meest effectieve manier om de wereld te beïnvloeden.

Leer in diepe vrede te verkeren en met alles te resoneren precies zoals het is. Als je in actie wilt komen, heb dáár dan ook vrede mee.

Vrede hebben met hoe dingen zijn is echt de enige manier waarop je verandering tot stand kunt brengen. Vrede hoeft niet passief te zijn. En vrede geeft helderheid, kracht en stabiliteit – dat is veel!

Of je nou mediteert, wandelt, produceert, bidt of mantra’s reciteert: je stuurt je boodschap naar het bewustzijn vanuit het bewustzijn zelf.

De mooiste manier om de wereld te beïnvloeden is dat je je Waarheid leeft - en door dit te doen ben je alle schepsels van dienst. Dit noemen we: ‘de Boeddha polijsten’ in het heiligdom van ons hart.

Citaat geïnspireerd door: ‘Polish the Buddha, In our Hearts we know’, Shanti Mayi.

Mensen, sommigen, willen groots en meeslepend leven. Dit kan een beweging zijn die je wèg voert van jezelf, weg van wat je werkelijk bent.

Zelfonderzoek is een beweging naar binnen.

'Metta' betekent compassie, liefdevolle vriendschap. Kunnen we vanuit vriendelijkheid kijken naar onszelf in de spiegel, en ontdekken dat iédere ontmoeting er een is met onszelf?

Laten we onze goede wensen schenken aan onszelf, aan ieder ander als mijzelf:

… net als ik, zoekt deze persoon liefde in zijn/haar leven

… net als ik, verlangt deze persoon naar vervulling en zingeving

… net als ik, probeert deze persoon het lijden in zijn/haar leven te vermijden

… net als ik, kent deze persoon verdriet, wanhoop, eenzaamheid

… net als ik leert deze persoon in het leven

… net als ik, is deze persoon een kind van het Heelal.

��

Marie-Christine

Wisdom of Trauma

Tue, 02 Nov 2021 09:43:34 GMT

De Wijsheid van Trauma

The Wisdom of Trauma, Dr. Gabor Maté: van deze aangrijpende film over trauma en verslaving wil ik hier enkele inzichten delen.

“Trauma is niet: de slechte dingen die je hebt meegemaakt, maar wat er van binnen gebeurde als gevolg van wat je meemaakte”.

Het trauma houdt in dat je de verbinding met jezelf, met je authenticiteit, kwijtraakt.

Dit gebeurt omdat het te pijnlijk is om jezelf te zijn: voortaan kun je je emoties er niet meer laten zijn en luister je niet meer naar je ‘gutfeelings’, je intuïtie.

Trauma beïnvloedt de ontwikkeling van je hersenen. 20% Van de jeugd lijdt aan angst. Dit kunnen we een epidemie noemen.

Het Passion Prison Project -een deel hiervan wordt in de film getoond- laat ontroerend zien hoe elke gevangene kon erkennen dat hij als kind mishandeld was, dat er alcoholmisbruik was in het gezin, dat er gebrek was aan de meest elementaire zorg en liefde en dat de ouders zelf getraumatiseerd waren.

In geval van trauma is ‘overleven’ gaan betekenen: geen aandacht besteden aan je gevoelens. Niet omdat je gevoelens gekwetst zijn, maar omdat je daar alleen mee was, omdat er niemand was om daarin bij en met je te zijn.

Elk kind heeft 2 hoedanigheden nodig om te kunnen overleven:

1. Hechting: deze komt voort uit de aanwezigheid van een onvoorwaardelijk beschermende ander, waardoor het kind veiligheid ervaart in het ‘gedragen’ worden en zich daaruit vrijelijk los kan maken zonder negatieve gevolgen.

2. Authenticiteit: vanuit een diep woordeloos vertrouwen in jezelf in contact zijn met je onderbuikgevoelens en in staat zin je hierdoor te laten leiden in de keuzes die je maakt.

Als deze beide hoedanigheden ontbreken of te kort schieten gaan kinderen zichzelf veroordelen: ‘ik ben slecht, geen liefde waard’, etc. Dit diende op dat moment een doel: te kunnen overleven. Deze zelfoordelen zijn zo pijnlijk dat ze uit het bewustzijn geweerd worden maar toch worden weerspiegeld in, bijv. ongezonde relaties, verslavingen en ander destructief gedrag.

Een verslaving is elk gedrag/middel waaraan iemand dringend behoefte heeft en dat op korte termijn verlichting geeft, terwijl men lijdt aan de negatieve gevolgen ervan.

De eerste vraag zou dan niet moeten zijn: waarom de verslaving, maar: waarom deze pijn?

Verslaving is een normale respons op trauma. Het is normaal en natuurlijk om aan lijden te willen ontkomen. Het niet kunnen zijn met de wond zet aan tot de verslaving.

De verslaafde zoekt -meestal onbewust- naar heling, om die leegte van binnen niet te voelen. Maar diep van binnen zit een gezond individu dat zich nooit authentiek heeft kunnen uitdrukken: het heeft daar nooit de gelegenheid en de bevestiging voor gehad.

Als medemens kunnen we kijken door de bril van wat er met iemand is gebeurd, in plaats van dat we daar negatief over oordelen.

Voor ieder geldt: we reageren niet op wat er met ons gebeurt, we reageren op onze waarneming van wat er gebeurt.

In de therapie gaat het niet in de eerste plaats erom het trauma op te lossen of van de emoties verlost te worden, maar om de hulpvrager ruimte te laten ervaren voor de emoties en de waarheid. Dit dynamisch proces opent de weg naar diepgaande heling.

Elk mens is een waarachtig Zelf. Authenticiteit kan nooit vernietigd worden.

Marie-Christine

Bij jezelf zijn

Fri, 20 Aug 2021 14:50:06 GMT

'N bespiegeling

Ik hoop dat je een fijne zomer hebt gehad!

De vakantieperiode heb ik ervaren als een lange weldadige pauze, waarin ik genoot van de rust van agendaloosheid, mee ging met hoe de wind waaide en de regen viel, maar ook ging voelen wat ik tot dan toe had uitgesteld om te voelen.

Zo zijn zaken duidelijker geworden – ach nee, niet ‘zaken’, want die zijn wat ze zijn, maar mijn waarneming ervan is verruimd, veranderd, verdiept. Mmmmmmm, hoewel de belevenissen niet altijd prettig of gemakkelijk waren: zo had ik een goede vakantie!

Als je de toeristenfolders ziet, dan moet vakantie bijzonder zijn en daarbij gaat het om ervaringen: om spanning en het nieuwe, om geneugten van de zintuigen en om uitrusten.

Wat wil je eigenlijk? En wat zou het je geven als je dit of dat -het begeerde- hàd? Het antwoord is meestal samen te vatten in: gelukkig zijn.

Aangenomen dat de basis voor overleven veilig is gesteld, zou ik ‘gelukkig zijn’ willen duiden als: samenvallen met jezelf. Dit is vrij zijn van innerlijk conflict, je interactie met de wereld, met anderen als inspirerend, prettig prikkelend, ervaren en dit alles met respect voor wat je ontmoet.

Er is eigenlijk niets gewoner dan samenvallen met jezelf: eenvoudig, dichtbij, vanzelfsprekend.

Bij welk ‘zelf’ ben je, als je bij ‘jezelf’ bent? We hebben meerdere zelven, afhankelijk van rol, stemming, gezelschap en in welke spiegel we kijken.

Sommige zelven ruimen als je vakantie hebt meteen het veld, andere blijven aan je kleven en weer andere komen sterker naar voren. Sommige verantwoordelijkheden bestaan ook tijdens je vakantie en andere zijn helemaal zalig weg.

Vakantie: dit woord is afgeleid van het woord ‘vacant’ dat ‘leeg’ betekent.

‘Leeg’ verwijst meestal naar zonder afspraken, verplichtingen en dagelijkse tijd- en ruimte-gebonden routines zijn. We willen er eens helemaal uit en goed genieten: de zinnen verzetten en ándere belevenissen hebben. Zo vult de ‘leegte’ van vakantie zich op met avontuur, ontdekkingen, ontmoetingen, verrassingen.

Leegte ervaren… zoals het dagelijks leven is georganiseerd lijkt het weinig pauzes toe te staan: dat je -ja, ook al zijn haast, voortgang en drukte aan de orde van de dag- even stopt, dat je niet reageert en je gewaar bent van rust, stilte, niets…

Hoe is het met ‘leegte’, het oningevulde, ongeplande, onbedoelde, in de vakantie?

Als je doet wat je altijd deed, krijg je wat je altijd kreeg.

Niets doen, bij jezelf zijn: hoe zalig kan het zijn!

Marie-Christine

IN de wereld

Thu, 20 May 2021 08:08:37 GMT

Welkom in de dans met woorden

Het wordt wel gedacht, dat als je ‘spiritueel bent’, je je niet met wereldse zaken bezighoudt en verre blijft van politiek en het wereldgebeuren, dat immers dualiteit, ‘samsara’ is: de illusie van de vorm die komt en gaat. Voor mij is dit niet zo! De gebeurtenissen in het Midden oosten, India en Nepal, de binnenlandse politiek, de vluchtelingen, etc., raken mij. Ik ben niet activistisch van aard, maar wel ben ik open om ontzetting, verbazing, verontwaardiging, angst en pijn te voelen. Als het toelaten hiervan te moeilijk is kunnen er oordelen in me opkomen: een onbewuste poging om het ondraaglijke draaglijk te maken.

Dan herinner ik me de woorden van Gangaji: “Let your heart break a million times” …

Je staat erbij stil, je laat toe en voelt wat er is, zonder je hiervan af te keren of te proberen het te veranderen.

De drie schatten van Lao Tse waren het thema in de meditatie van afgelopen week :

“Ik heb maar drie dingen te onderwijzen: Eenvoud, Geduld en Mededogen.”

(...)

“Eenvoudig in acties en gedachten keer je terug naar de Bron van het Zijn.”

Als we mediteren zitten we in de eenvoud van Zijn, we volgen de ademstroom – zònder dat we bestrijden wat er aan gedachten, associaties etc. in ons opkomt… De keuze die we hebben is: waar geef ik aandacht aan?

“Als je geduld hebt met vrienden en vijanden ben je in over-eenstemming met alle dingen.”

Hoe vaak voelen we ons opgejaagd vanwege de aanname dat de tijd beperkt is en we ons moeten haasten naar een bepaald resultaat.

Met het gevoel het druk te hebben rechtvaardigen we dat we geen tijd nemen om stil te staan in de ontmoeting.

'Vrienden en vijanden': ze zitten in onszelf. De kabinetsformatie, de duur van de Corona-crisis... “we zijn er klaar mee” verzuchten we.

Ja, een diepe zucht, en nog een...en nog een...

“Als je mededogen met jezelf hebt, kun je alle wezens op deze wereld verzoenen”.

Beïnvloed door media en opinies worden we verleid om een standpunt in te nemen: ben je vóór Israël of vóór de Palestijnen, hebben we genoeg vluchtelingen of zijn er méér welkom, ben je vóór of tegen vaccinatie, etc.? Ik ben niet tegen standpunten innemen, dat is gewoon nodig in de wereld.

De volgende gezichtspunten zouden je visie kunnen beïnvloeden:

Net als ik, zoekt deze persoon liefde in zijn/haar leven …

Net als ik, wil deze persoon vervulling en zingeving …

Net als ik, heeft deze persoon verdriet, wanhoop, eenzaamheid ervaren …

Net als ik (…)

Net als ik, leert deze persoon in het leven.

Marie-Christine

Passie en de goede week

Wed, 31 Mar 2021 07:49:43 GMT

Welkom in de dans met woorden

Volgens de Joods-Christelijke traditie is het nu ‘passie’-week, de week voorafgaand aan Pasen.

'Passie' verwijst zowel naar het lijdensverhaal van Jezus als naar hartstochtelijke liefde.

Zijn deze 2 met elkaar te rijmen?

Het verhaal gaat over: verraden, gevangengenomen, bespot worden en, tenslotte, sterven door marteling aan het kruis. Het kruis verwijst naar het lijden.

Het happy end van dit verhaal betreft Jezus’ opstanding en bevrijding.

Een prachtig verhaal! Als kind al was ik erg onder de indruk: zijn overgave en stilte, de beelden van die verschrikkelijke kruisweg en tenslotte het mysterie van de opstanding. Zo veel lijden, ook door zijn geliefden die niet begrepen dat hij nog leefde!

Wat is actueel aan dit verhaal?

Via studie, onderricht en contemplatie, heb ik het inzicht gekregen dat Jezus niet heeft geleden. Hij heeft de passieweek bewust en met diep begrip beleefd.

Het lijden is door ons in dit verhaal geprojecteerd. Jezus was hartstochtelijk liefhebbend.

Wij hebben moeite met lijden: lijden moet vermeden worden, zo zijn we geconditioneerd vanuit een aangeboren overlevingsdrang.

En, ook al zorgen we voor elkaar, vermijden van lijden lijkt een zaak van ieder voor zich te zijn.

Lijden is niet aanvaarden wat er is en niet aanvaarden dat iets er niét is.

Lijden is verzet tegen de pijn die voortkomt uit verlangen en weerstand.

Ik voer geen betoog om lijden te veroordelen, integendeel. Het bestaan van lijden is een diep vraagstuk. En de mens is van nature liefdevol en mededogend.

In het verhaal doet Jezus de uitspraak: “Vergeef hen, want zij weten niet wat zij doen”.

Wij weten doorgaans niet dat ons gedrag en reageren mechanisch is, ingegeven door de drang om te overleven.

Toen ik dit voor het eerst hoorde gaf het mij een schok. Door dieper te onderzoeken en ontdekken hoe dit werkt heeft zich een vrijheid geopend

die voorbij gaat aan voor- en afkeuren.

Jezus' uitspraak: ‘waarom hebt Gij mij verlaten?’ verwijst naar de afgrond van wanhoop: dat het is zoals het is, zonder uitweg…

Elke vorm van verzet tegen wat er is, door te ontkennen, te projecteren, te rechtvaardigen, te dwingen, te bevechten, is lijden.

Als ik, in helderheid, de wanhoop niet langer vermijd maar me open om hem te voelen, zonder agenda of drama, gaat het leven weer stromen,

komt hartstocht weer tot leven. Dan kan ik ook tot actie overgaan: gezond en adequaat, en is wel of niet aanvaarden niet langer aan de orde.

Lijden kan je openen voor Liefde’s hartstocht.

En als het te moeilijk is om wanhoop toe te laten kun je daar hulp bij vragen.

Wat zijn sommige verhalen toch prachtig!

Marie-Christine

Soberheid

Thu, 25 Feb 2021 10:33:53 GMT

Namasté, welkom in de dans met woorden

Poeh, het was me de winter wel. Met een flinke lockdown met avondklok en ten slotte kou, sneeuw en ijs. De aankondiging van de kleine versoepeling valt samen met het meteorologische begin van de lente: een opgaande, zich verspreidende energie.

Het zachtere lenteweer, de lengende dagen, de vogels: voel je deze energie in je? Ik zie het groen zich weer een weg naar buiten werken: de knoppen, het lichte en weinige, schuchtere en onmiskenbare groen… Het nieuwe dient zich altijd, op het juiste moment, aan!

Deze fase in de natuur is er een van een nieuw begin.

De nieuwe energie, die zich roert in ons lijf - immers ons lichaam IS natuur - roept in mij op dat ik wil opruimen, schoon maken, verfrissen. Me ontdoen van het oude.

Het gebruik om een periode van vasten, onthouding in acht te nemen zie je misschien als een beperking, van buitenaf opgelegd, niet meer van deze tijd waarin het nooit meer ergens echt donker lijkt te worden en alles mogelijk zou zijn?

Juist deze overgangsperiode tussen winter en lente is voor lichaam en geest vernieuwend en uitnodigend.

Vasten, sober zijn betekent: matig, bescheiden, spaarzaam, eenvoudig, ingetogen, niet toegevend aan neigingen…

Heb ik hier zin in, na en nog midden in een periode van niet uitgaan, minder contacten en beperkingen!?

Hoe we ook denken ‘nou wel klaar te zijn’ met de lockdown: als we geen verhaal maken van hoe erg het is wat we missen, willen en niet mogen, van de toekomst, is er ruimte voor een essentiële vraag: wie ben ik zonder mijn activiteiten, controle, relaties, succes, plannen en toekomst?

We zijn geconditioneerd onszelf af te leiden van wat ongemakkelijk voelt. Maar wat, als we daar niet aan toe geven en ‘sober’ zijn… met eten, drinken, roken, sex, snoepen, shoppen, beeldscherm kijken, ervaringen opdoen, werken, praten, lezen, denken, ons emotioneel afreageren, lui zijn?

Voor ieder levert deze vraag iets anders op: als je altijd hard werkt zou je meer rust kunnen nemen, terwijl een ander juist in beweging mag komen en iets aanpakken.

Sober zijn is een-voud, is moedig en geeft nieuwe energie. Het oude mag wegsmelten…

Sober zijn is stoppen te geloven in het verhaal van wat ik nodig heb, wat ik moet en zal, het verhaal van wie ik ben. Wat is er, als ik stop met mijn verhaal?

Marie-Christine

Nu eerst over Corona…

Thu, 22 Oct 2020 15:42:14 GMT

Namasté. Welkom in de dans met woorden

Nu eens over 'Corona'....

Omdat we collectief te maken hebben met ‘Corona’, de mogelijkheid besmet te worden en anderen te besmetten met Covid-19, nu aandacht voor wat heilzaam is.

Corona geeft velen stress en angst. Voor sommigen duidelijk voelbaar, anderen merken het aan bijv. een slechtere slaap, prikkelbaarheid, verlies van concentratie en energie. Weer anderen worden er ronduit depressief van en hun leven lijkt tot stilstand te komen.

Stress en angst zijn schadelijk zowel voor de geest als het lichaam.

Als je geest kan ontspannen/ont-stressen zal ook het lichaam vanzelf ontspannen: je allereerste en belangrijkste remedie.

Hoe kunnen meditatie en mediteren je hierbij helpen?

Eerst en vooral wil ik zeggen: je kunt stress en angst niet wèg mediteren, als een truc om ergens van áf te komen, iets niet te voelen.

Was dit nou eigenlijk je motivatie om ermee te beginnen? Als dit zo is en je erkent dit, heb je je geopend voor meditatie.

Erkennen dat er is wat er is, is de ingang.

Corona. Je bent bang en gestrest. Of je gelooft er niet in en het is ver van je bed.

Laat wáár zijn wat wáár is, in het moment. Adem erin, bèn ermee. Wees stil en open je voor je directe ervaring. Laag na laag… tot het leeg is, open en stil. Je geest en lichaam ontspannen zich. Kun je dit niet op eigen houtje? Je kunt er hulp bij krijgen.

We willen niet ziek worden.

Mediteren, yoga en bewegen/sport bevorderen geestelijke en lichamelijke gezondheid en versterken je immuunsysteem.

Simpele tips:

- Beweeg: wandel, yoga, sport, dans, fiets, zwem, knutsel

- Ga naar buiten: neem de kleuren en geuren in je op, de zonnestralen, de regendruppels, de wind; voel de elementen

- Eet gezond: liefst biologische groenten, verwarmende soep; vermijd suiker, alcohol, te veel koffie; gebruik voedingssupplementen: vit. D3 + vit. K2, vit. C, zink, selenium, magnesium. Vermijd zuivel en citrusfruit zeker als je verkouden bent

- Houd je aan regelmaat w.b. je dag- en nachtritme

- Lach! Ook om jezelf. Zing. Musiceer. Luister naar mooie muziek. Kijk naar een mooie film

- Raak elkaar aan, raak jezelf aan, olie je lichaam in, verzorg het goed, wees vriendelijk als je in de spiegel kijkt

- Vermijd veel tv kijken en beperk je in het tot je nemen van de meningen van deskundigen

- Mediteer! En neem regelmatig pauzes… zijn, voelen, openen...

Marie-Christine

Wat mediteren niet is….

Mon, 12 Oct 2020 15:47:49 GMT

Namasté, welkom in de dans met woorden

Wat mediteren niet is!

Mediteren om ergens van àf te komen… Nee dus…

In blog 4 benoem ik dat Meditatie geen truc is om ergens van áf te komen of iets niet te voelen. Je kunt iets niet wèg mediteren. Je kunt wel iets onderdrukken, ontkennen, compenseren. Als dit het geval is zou het zich kunnen tonen als je mediteert. En dat is alleen maar goed! Want zo een strategie kost je veel energie en levenslust en geeft geen onbekommerd geluk.

Mediteren als chillen… Nee hoor…

Als je mediteert heb je de intentie om je aandacht te ankeren, terwijl je houding zowel alert als ontspannen is. Mediteren is een discipline met een bepaalde structuur. Onderuit gezakt op de bank hoe comfortabel misschien ook, is een manier om jezelf te verdoven.

Mediteren als je concentreren… Ook al niet…

Concentreren is een inspanning en vraagt focus, waarbij je al het andere (dan dàt waar je de aandacht op richt) wilt buitensluiten.

Mediteren is geen inspanning maar moeiteloos! Je bent trouw aan je intentie: de aandacht terugbrengen, en je zit. Als er onrust opkomt, laat je deze komen en je laat hem ook weer gaan: je houdt niets vast.

Als we mediteren openen we, sluiten niets buiten, vermijden noch bestrijden, streven noch ontkennen we.

Mediteren als contempleren… Nee…

Ik ben een groot voorstander van contempleren, en we doen het ook in de meditatiegroepen. Contempleren bevindt zich in het midden van het spectrum: Meditatie – Contemplatie – Concentratie.

Contemplatie is beschouwend en reflecterend om een bepaald onderwerp heen cirkelen, het onderzoeken. Je probeert niets te pakken maar het thema is aanwezig in je bewustzijn: losjes, moeiteloos en zonder concentratie … Op onverwachte momenten krijg je inzicht, doorbraken, openbaringen. Contemplatie kan ook gebeuren in de pauzes die je midden in en tussen je activiteiten hebt.

Als ik iets heb op te lossen of een antwoord zoek, dan zal ik er in ieder geval ook een nachtje over slapen, terwijl het onderwerp in mijn contemplatie is. De helderheid komt dan vanzelf.

Mediteren als breien, koken, hardlopen, sporten, spelletjes doen?… Echt niet…

Als je breit: brei. Als je kookt: kook. Als je rent: ren. Dit zijn activiteiten waarin je geabsorbeerd kunt raken: heerlijk! Geniet ervan, met mate. Opgaan in activiteiten is geen Mediteren.

Marie-Christine

Wat mediteren teweeg brengt…

Sun, 11 Oct 2020 21:53:36 GMT

Namasté. Welkom in de dans met woorden

Wat mediteren zoal teweeg brengt...

Heb je al een paar keer gemediteerd? Dan heb je misschien gemerkt dat je aandacht er steeds van door gaat. Het steeds weer terugbrengen van de aandacht naar het aandachtspunt, je anker, vraagt discipline. Discipline komt van ‘discipel’: ‘leerling’, ‘student’: een kwestie van oefenen. Er is geen sprake van een ‘quick fix’, hoezeer hedendaagse trainingen je dit soms willen doen geloven.

Om het oefenen gemakkelijker en vertrouwder te maken is het behulpzaam en fijn om begeleiding te krijgen in je meditatie. Doe je het in of met een groep dan word je gevoed door het krachtveld dat de leden met elkaar vormen. Ook via Zoom!

Naarmate je meer oefent krijg je te maken met de ‘bijwerkingen’ van de medicatie die meditatie is:

- de zorg om je ‘ik’ lost meer en meer op

- de verknopingen van je zelfbeelden komen vrij

- er komt meer overgave aan wat er is

- je acties worden beter afgestemd op wat nodig is en je concentratievermogen neemt toe

- ‘Jij’ gaat steeds meer open.

Dit kan heel veel energie geven. Je lichaam zal hierop reageren door zich steeds dieper te kunnen ontspannen in de veiligheid en rust van ruimte, stilte zijn.

Je wordt je bewust van de transparantie van je geest.

In je dagelijks leven zullen momenten van stilte je toevallen. Dit kan wel raar voelen: het lijkt dan opeens leeg te zijn, onbestemd. Zo krijg je toenemend besef van het onwerkelijke van de dingen. Er is een komen en gaan van ervaringen: gevoelens, gedachten, sensaties… wat is de werkelijkheid hiervan? Je ontdekt ook dat er iets is dat niet verandert.

Soms vinden mensen dit eng en vragen zich af: blijf ik dan nog wel goed functioneren? Verlies ik niet de controle? Zal het niet verwarrend worden allemaal?

Mijn antwoord is: je blijft zeker goed functioneren, dat wordt zelfs beter! Mogelijk ga je iets veranderen aan hoe je te werk gaat, omdat dat goed voelt. De controle die je denkt te hebben bestaat niet eens, ontdek je.

Je geest wordt helderder: de mist trekt op.

Je weet pas dat je de pudding lekker vindt als je hem eet…

Meer weten? Mijn volgend blog gaat dieper in op wat mediteren NIET is.

Marie-Christine

Mediteren

Sat, 10 Oct 2020 21:56:39 GMT

Namasté. Welkom in de dans met woorden

Mediteren betekent ‘oefenen’. Je oefent je in het bewust richten van je aandacht.

Mensen hebben als enige levende wezens op aarde -voor zover we weten- de mogelijkheid om de aandacht vrijwillig ergens op te richten. Gewoonlijk en mogelijk ook bij jou springt die aandacht gemakkelijk van hot naar her en kun je soms niet loskomen van ergens steeds maar aan denken.

Door te oefenen leer je dit reactieve gedoe te stoppen.

De oefening

Allereerst is er de intentie om ‘n bepaalde tijd, hoe lang bepaal je zelf, door te brengen met mediteren.

Je intentie is van groot belang: zonder deze intentie zul je je gemakkelijk laten verleiden tot afleiding en houd je het mogelijk niet vol. Intentie zet je geest al in de ‘juiste stand’: je wilt dit leren, je wilt de vruchten plukken van de oefening, voor jezelf, vanuit eigen waarde.

Je gaat op een bepaalde manier, nl. ontspannen èn actief: goed geaard en met een rechte rug, zitten. Je zou kunnen ontdekken dat deze houding zowel waardigheid alsook bescheidenheid uitdrukt.

Het is aan te raden om je aandacht een anker te geven, zoals bijvoorbeeld de ademstroom, het lichaam of een bepaald deel daarvan.

En dan zít je, wàt er ook in je omhoogkomt en je blijft: 10 minuten, een kwartier, een half uur, 2 uur zitten, zoals je je hebt voorgenomen. Je brengt je aandacht steeds weer terug naar het anker dat je gekozen hebt… steeds weer als je merkt dat je bent afgeleid.

Als je dit consequent blijft doen (‘oefenen’) zal er zich ‘iets’ gaan openen in je geest. Je begint allengs te merken dat je gedachten losser, minder dwingend worden en elkaar niet zo snel meer opvolgen. Er komt meer rust. Jij wordt vrijer ten opzichte van wat zich in je geest afspeelt … en ontdekt de lege ruimte tussen de gedachten… steeds meer … Deze ruimte lijkt groter te worden, uit te dijen … en dan blijken de gedachten zélf ruimte te hebben, ruimte, leegte te zijn… Dit geldt ook voor je gevoelens… ze blijken veel leger, veel minder waar en serieus dan je eerst aannam.

Meer weten? Mijn volgend blog gaat dieper in op wat er nog meer gebeurt als je mediteert.

Meditatie =

Thu, 08 Oct 2020 21:58:39 GMT

Namasté! Welkom in de dans met woorden

In je dagelijkse ‘hier-en-nu-leven’ gebeurt wat: allerlei prikkels waarop je reageert. Een drukke winkel, een saaie vergadering, thuis waar de kinderen aandacht vragen, een ouder die een beroep op je doet, een lastig gesprek … Alledaagse ervaringen. Ook kan er opeens iets intens gebeuren: je krijgt (slecht) nieuws of een bijzonder bericht. Alles wat voorvalt kan iets bij je oproepen. Hoe zo dan: Zijn met wat IS?

Het is je wellicht opgevallen dat je vaak of steeds hetzelfde reageert op bepaalde zaken. En dat dit een automatisme is dat zich al heeft afgespeeld voor je er goed en wel erg in had. Zo willen we wég van wat er is en willen niet wat er wèl is. Dit heet ‘een probleem’. En ja, daar heb je soms steun of hulp bij nodig. Zijn met wat Is, is stoppen met weerstand bieden aan wat er gebeurt. In plaats daarvan open je je: voor dat wat hier, nu, is. Je laat wáár zijn wat wáár is. Je komt vaak eerst je oordelen en weerstand tegen. Dit is de ingang. En je ontmoet wat er is.

En… dàn? Het zal zich ontvouwen. Als je de bereidheid en steun hebt om wat er ís te ontmoeten, zal je dit zeker wel voelen! Maar… nu komt het direct levende ervan vrij … het beklemmende van je ervaring krijgt ruimte en je hart opent zich. Je wordt er niet langer door bepaald.

Je wordt je bewust van de transparantie van je geest. Zijn met wat is, puur, direct, is Meditatie. Stilte, Liefde, Openheid is Meditatie.

‘Mediteren’ betekent oefenen: in het richten van de aandacht.

Snap je, waarom ‘oefenen’ nodig is?

Lees daarover in mijn volgend Blog.

Mijn blog

Zen

ZEN ﻿

Bhagavad Gita

De Essentie van de Bhagavad Gita, een contemplatie

Overgave en Autonomie

Vriendelijkheid: het pad van de Krijger

Vriendelijkheid, het pad van de Krijger

Vrede

Vrede is resoneren met wat is

Resoneren met wat is

Wisdom of Trauma

De Wijsheid van Trauma

Bij jezelf zijn

'N bespiegeling

IN de wereld

Welkom in de dans met woorden

Passie en de goede week

Welkom in de dans met woorden

Soberheid

Namasté, welkom in de dans met woorden

Nu eerst over Corona…

Wat mediteren niet is….

Wat mediteren teweeg brengt…

Mediteren

Meditatie =

ZEN